Ceny porównywalnych ofert innych znanych i dużych biur wyjazdów językowych są średnio o  40%    (a nawet więcej) wyższe od proponowanej przez Egida Travel.  Na konkurencyjność naszych cen ma wpływ kilka czynników. Po pierwsze głównym profilem naszej działalności jest organizacja kursów językowych w kraju, zaś obozy językowę organizujemy z myślą głównie o naszych słuchaczach w celu praktycznej weryfikacji ich znajomości języka angielskiego za granicą.

Drugim czynnikiem mającym decydujący wpływ na cenę jest fakt, że od 1997r. organizujemy wyjazdy do tej samej, sprawdzonej Szkoły Językowej w Worthing w Wielkiej Brytanii wysyłając zawsze duże grupy obozowiczów.

Wreszcie: obsługą obozów językowych zajmuje się sekretariat Szkoły Języków Obcych Egida, więc nie ma konieczności zatrudniania dodatkowych pracowników. Opiekunami obozowiczów są najczęściej nauczyciele także pracujący w naszej szkole.

Niska cena w najmniejszym nawet stopniu nie wpływa na poziom oferowanych przez nas usług. Nauczyciele, którzy z wielkim zaangażowaniem oddają się swojej pracy w czasie roku szkolnego, także podczas wakacyjnych obozów są całkowicie do dyspozycji ich uczestników. Zadowolenie oraz bezpieczeństwo naszych obozowiczów są dla nas rzeczą priorytetową. Przecież nasi uczniowie wrócą po wakacjach na kursy językowe Egidy i to ich opinia w dużej mierze stanowić będzie o pozycji szkoły na rynku szkół językowych naszego miasta.

Gratulujemy nagrody i dziękujemy za aktywny wkład w życie naszej Szkoły!

Życzymy wszystkim słuchaczom miłego odpoczynku zimowego, zaś osoby zainteresowane Młodzieżowymi Obozami w Anglii prosimy o kontakt mailowy poprzez formularz zgłoszeniowy na naszej podstronie Obozy Językowe w Anglii – zakładka z lewej strony.

I tym sposobem zachowałam kontakty z trzema osobami z poprzednich lat mojej nauki.
H., bardzo ciepła, niezwykle zapracowana i pozytywna. Niejedno spotkanie już za nami, niejedna kawa wypita Mamy już na koncie nawet wspólnie „zarobionego” guza i zwycięstwo na kręgielni. Nawet jeśli w ostatnim czasie nasze codzienne zajęcia ograniczają nas czasowo niezmiernie to jednak kontakt się utrzymuje i jestem pewna, że do kolejnego spotkania dojdzie już całkiem niedługo. Mamy co nadrabiać

Kolejne dwa lata przyniosły mi dwie kolejne, wyjątkowe osoby, które towarzyszyły mi w grupie. Nie od samego początku zaczęłyśmy stanowić tak zgrane trio, ale efekt okazał się niezwykle pozytywny. Spotykamy się regularnie, wzajemnie kibicowałyśmy sobie w różnych terminach zdawania FCE. Zawsze jest o czym rozmawiać i z czego się śmiać. I mimo, że z tego trio w Egidzie zostałam już tylko ja, Egida stanowi zawsze część tematów naszych rozmów. Jest kogo i co wspominać

Ciekawe co przyniesie mi ten… czwarty już rok?

W minioną sobotę pisałam ostatnią część egzaminu FCE. Zaczęło się jednak dwa tygodnie temu- speakingiem, który początkowo wydawał mi się jedynie małą przeszkodą do przeskoczenia przed częścią właściwą, tą trudniejszą- pisemną. Jak bardzo się myliłam uświadomił mi mój żołądek, który już na 3 dni przed planowanym speakingiem wykręcił się w spiralę i z każdą mijającą godziną zaciskał się coraz mocniej sprawiając coraz większy ból. Obcowanie z kartką papieru, bez wgapionego w Ciebie człowieka i świadomością presji to jednak coś innego… Na domiar złego wchodziłam ostatnia…
Moją towarzyszką niedoli okazała się niezwykle sympatyczna dziewczyna, zakręcona podróżniczka. Krótka rozmowa przed wejściem do sali egzaminacyjnej pozwoliła nam obu na swobodniejszą komunikację. Był jednak jeden minus… Dziewczyna nigdy nie przygotowywała się stricte do egzaminu FCE, więc trzecia część speakingu polegała nie na dialogu a na moim zaczepianiu jej, które jednak pozostawało bez większego echa. Nie mniej jednak wydaje mi się, że dałam sobie radę, mimo niewyraźnie mówiącej egzaminatorki
No to pierwsze koty za płoty… Dzień odpoczynku i wracamy do ciężkiej pracy pod ciśnieniem.

Wraz ze zbliżającą się nieuchronnie kolejną sobotą egzaminacyjną coraz częściej pojawiała się w mojej głowie myśl: „Jeszcze tylko X dni… i już będę to miała za sobą a potem nareszcie odpocznę”. Ta myśl chyba najbardziej trzymała mnie w pionie mimo, że wątpliwości co do słuszności podjęcia tego wyzwania były coraz większe. I rosły, i rosły… Piątkowy wieczór spędziłam na długim spacerze i relaksie. Właśnie to i długi sen było mi chyba najbardziej potrzebne- krótko rzecz ujmując, potrzebowałam trzeźwego umysłu.

Nadeszła „upragniona” sobota. Jakież było moje zdziwienie kiedy okazało się, że nasza grupa liczy zaledwie trzy osoby. Reszta zdających egzamin pisała w innym miejscu. Kiedy egzamin się zaczął okazało się, że jesteśmy jedynie we dwie- ktoś chyba nie wytrzymał ciśnienia.
Początkowo egzaminatorka wydawała się zimna i niemiła- taka typowa służbistka, ale już na pierwszej przerwie okazało się, że posiada także drugie- ludzkie oblicze
Reading dość trudny (jak na reading- bo ta część akurat nie sprawiła mi nigdy większych trudności), potem writing- pierwsza część banalna, w drugiej do wyboru same wymagające gatunki wypowiedzi, no i nieszczęsny Use, którego obawiałam się najbardziej. O dziwo, trzy pierwsze zadania były dość proste, natomiast parafrazy to już jakiś kosmos (być może tylko dla mnie, ale na dużą część konstrukcji nie byłam w stanie wpaść od razu, albo nawet wcale). Mimo wszystko jestem dobrej myśli i mam nadzieję, że dałam radę. Końcowy Listening pisałam już rozluźniona i właściwie nawet szczęśliwa Sprytnie jednak wyznaczono go jako ostatnią część egzaminu- po kilku godzinach ciężkiej „walki” trudno jest się skupić tak jak na początku. Mimo wszystko i ta część poszła mi chyba nieźle.

Czy mam rację okaże się jednak pod koniec stycznia. Mam nadzieję, że dałam radę. Z czystym sumieniem mogę napisać, że poświęciłam przygotowaniom niemal cały swój wolny czas w ostatnich tygodniach i przykro byłoby gdyby poszło to na marne. Mam więc ogromną nadzieję, że nie zawiodłam sama siebie i że już niebawem będę mogła się pochwalić certyfikatem FCE.
Nadzieja zawsze umiera ostatnia

Przyjemnie będzie zdawać tak prestiżowe egzaminy w naszych – znajomych i przytulnych salach lekcyjnych!